Nedir.Org *
Sponsorlu Bağlantılar
Zeus

Manto Nedir

Sponsorlu Bağlantılarx
Sponsorlu Bağlantılar

Resim Ekle Dosya Ekle Video Ekle Soru Sor Bilgi Ekle
Manto (Özet) : Dünya'nın litosfer ile çekirdek arasındaki katmandır. 100-2890 km’ler arasında bulunan mantonun yoğunluğu 3,3-5,5 g/cm3 sıcaklığı 1900-3700 °c arasında değişir. Manto, yer hacminin en büyük bölümünü oluşturur. Yapısında silisyum, magnezyum , nikel ve demir bulunmaktadır. Mantonun üst kesimi yüksek sıcaklık ve basınçtan dolayı plastiki özellik gösterir. Alt kesimleri ise sıvı halde bulunur. Bu nedenle mantoda sürekli olarak alçalıcı-yükselici hareketler görülür.

Manto Nedir


Manto, yerkabuğu ile çekirdek arasında kalan kısımdır. Yer kabuğunun en ince olduğu okyanus tabanlarında 5 km, en kalın olduğu büyük dağ sıralarının altında ise 70 km derinlikte başlar ve 2900 km. derinliğe kadar devam eder. Yer kürenin toplam hacminin %82'den fazlasını, kütlesinin ise %67'sini oluşturur. Çekirdekte bulunan demir, nikel, oksijen ve kükürte ek olarak magnezyum, alüminyum ve silisyum içerir, ve büyük kısmı, bu elementlerin çeşitli şekillerde kombinasyonlarından oluşmuş kayaç yapıda bileşiklerden oluşur. Yer kabuğundan farklı olarak bu minerallerin demir ve magnezyum içeriği, silisyum ve alüminyum içeriğine oranla çok daha fazladır. Manto katmanının yoğunluğu, yüzeyden derine doğru artarak 3,3 g/cm³'ten 6 g/cm³'e kadar değişir ve ortalama 4,5 g/cm³ kadardır. Sıcaklığı, çekirdek ile komşu alanlarda 4000 °C kadar yüksek, yer yüzeyine en yakın olduğu okyanus tabanlarında ise 100 °C kadar düşük olabilir. Ancak, manto tabakasının tüm derinliği boyunca genel olarak katı halde bulunduğu sanılmaktadır. Mantonun yer kabuğuna komşu çok ince bir kısmı dışında plastik özellikler gösteren bu katı, belli bir akışkanlık derecesi ile, yavaş bir konveksiyon hareketi gösterir, bu yolla yerkürenin derinliklerindeki sıcak materyel yavaşça yüzeye doğru çıkarak ısının yüzeye aktarılmasını sağlar. Yer kabuğunun hareketlerinin ve sonuçta levha tektoniği etkinliğinin sürdürülmesini sağlayan güç, bu akımlardan kaynaklanır. Mantonun akışkanlığı, beklenenin tersine, sıcaklıkların daha yüksek olduğu derin tabakalarda yüzeye göre daha azdır. Bunun nedeni derinlerdeki yüksek basınç altında mineral bileşikliklerin ergime sıcaklıklarının ortam sıcaklığına oranla çok yüksekte kalmasıdır. 700-2900 km derinlikler arasında kalan 'alt manto' bu durumdadır. 700 kilometrenin üzerinde kalan 'üst manto' ise, sismik dalgaları belirgin derecede yavaş iletmesinden anlaşıldığı gibi, daha akışkan yapıdadır ve bu nedenle astenosfer -zayıf küre, güçsüz küre- olarak adlandırılır. Bu bölgedeki 1000 - 1300 °C arasındaki sıcaklıklar, kayaç bileşiklerinin ergime sıcaklığına çok yakındır ve üst manto materyeli sıvı hale geçme sınırına çok daha yakın bulunur. Günümüzde, astenosfer tabakasının en fazla 400 km derine kadar indiği, 400-700 km arasının ise 'geçiş bölgesi' olarak adlandırılması gerektiği kanısı yaygınlaşmaktadır. Mantonun, kalınlığı okyanus tabanlarında birkaç kilometre ile kıta tabanlarında 70 kilometre arasında değişen en dış tabakası düşük sıcaklığı nedeniyle sert ve kırılgan bir katı yapısındadır ve yer kabuğu ile bütünleşmiş biçimde litosfer=taş küreyi oluşturur. Manto içerisinde yerel sıcaklığın o bölgedeki bileşenlerin ergime sıcaklığından daha yüksek olduğu sınırlı alanlar, magma olarak adlandırılan sıvı ortamı içerirler ve volkanik etkinliklerden sorumlu tutulurlar.
Farklı kaynaktan manto nedir
Litosfer ile çekirdek arasındaki katmandır. 100-2890 km’ler arasında bulunan mantonun yoğunluğu 3,3-5,5 g/cm3 sıcaklığı 1900-3700 °C arasında değişir. Manto, yer hacminin en büyük bölümünü oluşturur. Yapısında silisyum, magnezyum , nikel ve demir bulunmaktadır. Mantonun üst kesimi yüksek sıcaklık ve basınçtan dolayı plastiki özellik gösterir. Alt kesimleri ise sıvı halde bulunur. Bu nedenle mantoda sürekli olarak alçalıcı-yükselici hareketler görülür.

Mantodaki Alçalıcı-Yükselici Hareketler


Mantonun alt ve üst kısımlarındaki yoğunluk farkı nedeniyle magma adı verilen kızgın akıcı madde yerkabuğuna doğru yükselir. Yoğunluğun arttığı bölümlerde ise magma yerin içine doğru sokulur.

Mantonun Katmanları


Manto, Litosfer ile çekirdek arasında yer alan sıcak ve plastik bir kattır. Kalınlığı 2860 kilometreye yakındır. Ultrabazik veya Ultramafik kayaçlardan oluşur. Ağırdır; yoğunluğu 3,5 - 6 gr/cm3 arasında bulunur.

Üç kısma ayrılır:
Üst manto veya astenosfer
Orta manto
Alt manto.

Litosferin altından 700 km derinliğe kadar uzanan kuşağa üst manto veya astenosfer denilir. Bu kuşağın yoğunluğu 3.3-4.3 gr/cm3 arasında değişmekte olup, bileşiminde ultrabazik ve ultramafik (olivinli ve piroksenli), yani fazla miktarda alkali madde ve mineral içeren magma veya ergimiş malzeme bulunur, üst mantonun alt kısmında P dalga hızı yoğunluk artışından dolayı 10.7-11 km/sn'yi bulur. Yerkabuğu parçaları veya plakalar, üst mantonun üzerinde yüzerler. Çünkü bu seviyelerde mantonun bir kısmı ergiyebilir. Bunun için de, belli bir sıcaklıkta mantonun bir miktar su içermesi yeterlidir. Bu durum gerçekleşince, kısmen eriyen astenosfer hemen hiçbir direnç göstermeden biçim değiştirir.

700-2900 km derinlikleri arasında uzanan kısmında ise alt manto başlar; bu kuşakta demir ve magnezyum silikatları egemen durumdadır. Bundan dolayı alt mantonun alt kısmında yoğunluk 5.5'e kadar çıkmakta ve P dalga hızı ise 13.6 km/sn'ye ulaşır.

Orta manto kısmı Üst ve Alt manto arasında bir geçiş zonu oluşturur. Manto yerkürenin toplam hacminin %80 den fazlasını meydana getirir ve yerkabuğu hareketleri (deniz dibi yayılması, kıtaların kayması, epirojenez, orojenez, derin depremler) ile volkanizma için gerekli enerjiyle iç kuvvetlerin kaynağım teşkil eder.


Manto Resimleri

  • 2
    Manto Nedir 3 yıl önce

    Manto Nedir

  • 2
    Manto Nedir 3 yıl önce

    Manto Nedir

  • 1
    Manto Nedir 3 yıl önce

    Manto Nedir

Manto Sunumları

  • 4
    Önizleme: 2 ay önce

    Bu sunuma açıklama eklenmemiş.

    (Göster / Gizle) Sunum İçeriği: Düz metin (text) olarak..
    1. Sayfa
    Yerkürenin İç YapısıManto (Pirosfer – Ateş Küre):Yerkabuğu ile çekirdek arasında yer alan bölümdür.35 km’den başlayıp 2890 km’ye kadar devam eder.İç manto ve dış manto olmak üzere iki bölümden oluşur.Manto Dünya kütlesinin %67’sini oluşturmaktadır.Ortalama 3,3gr/cm³ yoğunluğu vardır. Yoğunluk derine inildikçe artar.

    2. Sayfa
    Yerkürenin İç YapısıAlt Manto: 700 ile 2890 km arasında yer almaktadır. Yoğunluğu 4,5-5,5gr/cm³ arasında değişim gösterir. Katı haldedir.Üst Manto: 35-700 km derinlikler arasında yer alır. Yoğunluğu 3-4gr/cm³ arasındadır. En önemli bölümü dış kısmını oluşturan Astenosferdir.Astenosfer: Mantonun en dış kısmıdır. Yerkabuğunun altında yer alır. Dünya katmanları arasındaki en akışkan yapıdaki bölümdür. Volkanlardan çıkan magma kaynağını buradan alır.

  • 2
    Önizleme: 2 ay önce

    Bu sunuma açıklama eklenmemiş.

    (Göster / Gizle) Sunum İçeriği: Düz metin (text) olarak..
    1. Sayfa
    YERKÜREKabukMantoÜst AltÇekirdek İç Dış

    2. Sayfa


    3. Sayfa
    Kabuğun kalınlığı, değişkendir. Kıtalarda ortalama 30-65 km, okyanus tabanlarında 8-10 km kadardır. Kimyasal bileşimi ve yoğunluğu birbirinden farklı iki kısımdan meydana gelir. Bunlardan biri granit bileşimindeki kayaçlardan oluşan granitik yerkabuğu; diğeri ise bazalt bileşimindeki kayaçlardan oluşan bazaltik yerkabuğudur.Kabuk

    4. Sayfa
    Granitik yerkabuğunda silisyum oksit ve aluminyum oksit elementleri hakimdir. Bu nedenle daha hafiftir; yoğunluğu 2,7 - 2,8 g/cm3 arasında bulunur.Bazaltik yerkabuğunda ise silisyum ve magnezyumlu unsurlar hakimdir. Dolayısıyla granitik kabuktan daha ağırdır; yoğunluğu 2,8 - 3,0 g/cm3 arasında değişir.Bu iki kısım bütün kıtaların altında bulunmaktadır. Buna karşılık okyanusların altında durum farklıdır. Burada bazaltik kabuk birkaç km kalınlıkta ince bir tabaka halinde uzanır. Buna karşılık granitik kabuk çoğu kez hiç yoktur.

    5. Sayfa
    Manto, sıcak ve katı bir tabakadır.  Manto'nun üst kısımları, hem katı, hem de bir sıvı gibi davranır. Ultra bazik (ultra mafik - SiO2 oranı %45’den küçük) kayaçlardan oluşur. Ağırdır; yoğunluğu 3,3 – 5,5 g/cm³ arasında bulunur. Yer kürenin toplam hacminin %82'den fazlasını, kütlesinin ise %67'sini oluşturur.İki kısma ayrılır :Üst manto (astenosfer)Alt mantoManto

    6. Sayfa
    Fe, Ni, O, S, Mg, Al ve Si içerir. Büyük kısmı, bu elementlerin çeşitli şekillerde kombinasyonlarından meydana gelen kayaç yapıda bileşiklerden oluşur. Yer kabuğundan farklı olarak bu minerallerin Fe ve Mg içeriği, Si ve Al içeriğine oranla çok daha fazladır.Mantonun akışkanlığı, sıcaklıkların daha yüksek olduğu derin tabakalarda beklenenin tersine yüzeye göre daha azdır. Bunun nedeni derinlerdeki yüksek basınç altında mineral bileşiklerin ergime sıcaklıklarının ortam sıcaklığına oranla çok yüksekte kalmasıdır. 700-2890 km derinlikler arasında kalan 'alt manto' bu durumdadır.

    7. Sayfa
    Alt manto yer içindeki düşük yoğunluk ile yüksek yoğunluk fazları arasındaki bir geçiş zonu olarak kabul edilir.Üst manto heterojen bileşimdedir. Bu heterojenlik bölgesel ergimeler sonucu meydana gelen bazaltik lavlardan ve bu lavların uzaklaşmasından ileri gelir.Üst mantoyu oluşturan mineraller topluluğuna özel olarak pirolit de denir. Alt manto bölgesinde 260 ila 1350 kilo-barlık basınçlar altında çoğu silikatlar (özellikle magnezyum silikatlar) ağır oksitlere dönüşür veya birçok mineral kimyasal bileşimleri değişmeden daha yoğun daha sık dokulu poli-morf çeşitlerine dönüşürler.

    8. Sayfa
    ÇekirdekDünyanın en iç kısmını oluşturur. En kalın jeosferdir.Mantonun alt zonunda 5,5 gr/cm3 e yakın olan yoğunluk çekirdeğin üst sınırında birden 10 gr/cm3’e çıkar. Ani yoğunluk artışının görüldüğü bu sınıra da Wiechert-Gutenberg süreksizliği denir. 2890 kilometre derinlikten dünyanın merkezine (6370 km) kadar uzanır; yani 3480 kilometre kalınlıktadır. Çekirdek mantoya kıyasla iki kat daha yoğundur.Çekirdeğin hacmi tüm yerkürenin hacminin % 16’sı olduğu halde, kütlesi tüm yer kürenin % 32’sidir.

    9. Sayfa
    Çekirdek, dış çekirdek ve iç çekirdek olmak üzere iki kısma ayrılır. Dış çekirdek 2890-5150 km arasında yer alır (kalınlığı 2260 km). Burada yoğunluk 5.5'den 10'a kadar çıkar.İç çekirdek ise 5000-6371 km arasında, yani dünyanın tam merkezinde yer alır. Kalınlığı 1371 km’dir. Dış ve iç çekirdek arasındaki en önemli fark, dış çekirdekte Fe/Ni karışımı magma ergimiş hâlde, iç kısımda ise çok yüksek basınç etkisiyle kristal hâlinde olmasıdır, iç çekirdekte yoğunluk 13.6, sıcaklık ise 4500 °C'yi aşar (6300 °C).

  • 1
    Önizleme: 2 ay önce

    Bu sunuma açıklama eklenmemiş.

    (Göster / Gizle) Sunum İçeriği: Düz metin (text) olarak..
    1. Sayfa
    MANTO*JEOFİZİKSEL VERİLER MANTONUN TABAKA YAPISINDA OLDUĞUNU, ÜST MANTONUN YAKLAŞIK 400 KM KALINLIKTA OLDUĞU VE YAKLAŞIK 600 KM KALINLIKTA OLAN BİR GEÇİŞ ZONUNDAN SONRA ALT MANTOYA GEÇİLDİĞİNİ ORTAYA KOYMUŞTUR. *MAGMANIN ORİJİNİNİN , DERİN MERKEZLİ DEPREMLERİN , KITALARIN KAYMASI GİBİ BİR ÇOK JEOLOJİK VE JEOKİMYASAL PROBLEMİN ÜST MANTO VE GEÇİŞ ZONUNDAN KAYNAKLANDIĞI ORTAYA KONULMUŞTUR.*ELDEKİ İMKANLARDA 400 KM VEYA DAHA DERİNLERDEKİ BİR KAYACIN MARUZ KALACAĞI ŞARTLARI LABORATUAR ŞARTLARINDA YAPMAK MÜMKÜN OLABİLMEKTEDİR. MANTOYU OLUŞTURAN MADDENİN TANIMLANMASI BÜYÜK ÖLÇÜDE VOLKANİK PİPE (BORULAR) ARAYICILIĞIYLA GETİRİLEN İNKLÜZYONLAR, MİNERAL VE KAYAÇLARIN YÜKSEK SICAKLIK VE BASINÇ ALTINDA GÖSTERDİĞİ DAVRANIŞLAR VE ELEMENTLERİN MİKTARLARI HAKKINDA BİLGİLERİMİZE BAĞLI OLMAKTADIR.

    2. Sayfa
    *DENEYLER, ÜÇ KAYAÇ TİPİNİN, DÜNİT (OLİVİN), PERİDOTİT (OLİVİN+PİROKSEN) VE EKLOJİT (GRANAT+PİROKSEN), ÜST MANTODA GÖRÜLEN DALGA HIZINA BENZER ÖZELLİKLERE SAHİP OLDUĞUNU GÖSTERMEKTEDİR. BU KOMPOZİSYON AYNI ZAMANDA ,ESAS OLARAK PERİDOTİTİK KARAKTERDE OLAN VE BİR MİKTAR PLAJİOKLAZ İÇEREN KONDRİTİK TİP METEORİTLERİ DE KAPSAMAKTADIR. BU KAYAÇLAR BÜYÜK ÖLÇÜDE MAGNEZYUM -DEMİR SİLİKATLARDAN OLUŞMUŞLARDIR.* BAZI VOLKANİK KAYAÇLARDA (BAZALTLAR VE ELMAS İÇEREN KİMBERLİTLER GİBİ) DÜNİT VE PERİDOTİT İNKLÜZYONLARI BÜYÜK ÖLÇÜDE BULUNMAKTADIR. EKLOJİT İNKLÜZYONLARI MUHTEMELEN DAHA AZDIR. HAWAİ BAZALTLARININ 60 KM DERİNDEN GELDİĞİ, KİMBERLİTLER İÇİNDEKİ ELMASLARINDA EN AZ 100-150 KM DERİNLİĞİ İŞARET ETTİĞİ BİLİNMEKTEDİR.

    3. Sayfa
    * MOHO KESİKLİĞİNİN TABİATI KONUSUNDA ÖNEMLİ ANLAŞMAZLIKLAR VARDIR. BAZI ARAŞTIRICILAR BUNUN FİZİKSEL BİR KESİKLİK OLDUĞU VE BU DURUMUN, AYNI MADDENİN YÜKSEK YOĞUNLUK FARKI SEBEBİYLE, ALT KABUKTAKİ FAZ DEĞİŞİMİ İLE GABROİK BİR KARAKTERDEN, EKLOJİTİK BİR KARAKTERE DOĞRU DEĞİŞMESİ SEBEBİYLE OLUŞTUĞUNU DÜŞÜNMEKTEDİRLER. ALTERNATİF DİĞER GÖRÜŞ İSE, BU DEĞİŞİMİN KİMYASAL BİR DEĞİŞİM OLDUĞUNU BELİRTEN GÖRÜŞTÜR.  

    4. Sayfa
    ÜST MANTO*ÜST MANTO ULTRABAZİK (DÜNİT VEYA PERİDOTİT) BİR KOMPOZİSYONDADIR. CLARK VE RİNGWOOD (1964) ÜST MANTO İÇİN ULTRABAZİK MODELİ TERCİH ETMEKTEDİRLER VE BİR BÖLÜM BAZALT VE ÜÇ BÖLÜM DÜNİTTEN OLUŞAN BİR KARIŞIMI ,KENDİ İFADELERİ İLE “PİROLİT” (PİROKSEN+OLİVİN) KAYACI TABİRİNİ BENİMSEMEKTEDİRLER. BU MATERYALİN FRAKSİYONEL ERİMESİ İLE BAZALTİK BİR MAGMANIN OLUŞTUĞUNU, BU MAGMANINDA JEOLOJİK ZAMAN BOYUNCA KABUK İÇİNE ENJEKTE OLDUĞUNU VE GERİYE DÜNİTİK VE PERİDOTİTİK ARTIĞIN KALDIĞINI DÜŞÜNMEKTEDİRLER. 

    5. Sayfa


    6. Sayfa
    TÜKETİLMİŞ MANTO KAVRAMI*BÖLÜMSEL ERGİME İLE ÜST MANTODAN YERYÜZÜNE ULAŞTIĞINI VARSAYDIĞIMIZ ÜÇ AYRI CİNSTEKİ PERİDOTİT PARÇALARININ KİMYASI İLE BAZALT KİMYASI KARŞILAŞTIRILDIĞINDA ( ŞEKİL 9-9) , ÜST MANTODAN GELDİĞİNE İNANDIĞIMIZ PERİDOTİTLER ARASINDA, BÖLÜMSEL ERGİMEYLE HENÜZ BAZALTI AYRILMAMIŞ OLAN PERİDOTİT CİNSİNİN GRANATLI PERİDOTİT OLDUĞU GÖRÜLÜR.*BAZALTIN, MANTODAN AYRILARAK YERYÜZÜNE ULAŞMASIYLA GERİYE KALAN PERİDOTİTLER,YAKLAŞIK 25 KM DERİNLİKTE ”TÜKETİLMİŞ MANTO’YU-ALP TİPİ PERİDOTİT’İ” OLUŞTURMUŞLARDIR. HENÜZ İÇİNDEN BAZALT AYRILMAMIŞ GRANATLI PERİDOTİTLER İSE “TÜKETİLMEMİŞ MANTO” OLARAK DAHA DERİNLERDE YER ALMIŞLARDIR. UYUMSUZ ELEMENTLERCE ZENGİN ALKALİ OLİVİN BAZALTLAR TÜKETİLMEMİŞ DERİN MANTONUN ÜRÜNÜ OLURKEN, ALP TİPİ PERİDOTİTLERDEN OLUŞAN SIĞ MANTO, TOLEYİTLER’İN KAYNAĞI DURUMUNDADIR.

    7. Sayfa
    *RİNGWOOD, ÜST MANTONUN BİLEŞİMİNİ 3 BİRİM ULTRAMAFİK KAYAÇ+ 1 BİRİM BAZALTIN KARIŞIMI OLARAK DÜŞÜNMEKTEDİR.BU BİLEŞİMİN MİNERAL İÇERİĞİ BAŞLICA PİROKSEN VE OLİVİN OLACAĞINDAN “ PİROLİT “OLARAK ADLANDIRILMIŞTIR.PİROLİTİN MİNERALOJİSİ, BASINÇ VE SICAKLIĞA BAĞLI OLARAK DEĞİŞMEKTEDİR. RİNGWOOD, BU KOMPOZİSYONDAKİ MATERYALİN DÖRT DEĞİŞİK MİNERAL BİRLİĞİ HALİNDE KRİSTALLENEBİLECEĞİNİ GÖSTERMİŞTİR.BUNLAR;a)       OLİVİN+AMFİBOL→AMPHOLİT(AMFİBOLİT)b)       OLİVİN+ AL’CA FAKİR PİROKSEN+PLAJİOKLAZ → PLAJİOKLAZ PİROLİT c)       OLİVİN+AL’CA ZENGİN PLAJİOKLAZ+SPİNEL → PİROKSEN PİROLİTd)       OLİVİN+AL’CA ZENGİN PİROKSEN+GRANAT → GRANAT PİROLİT 

    8. Sayfa
    *PREKAMBRİYEN KALKANLARININ ALTINDA MANTO DERİNLİĞİ FAZLA OLUP, DÜNİT, PERİDOTİT VE AZ ORANDA SEGREGASYONLAR HALİNDE EKLOJİTLER İÇERMEKTEDİR. ORTALAMA BİR KITASAL KABUĞUN ALTINDAKİ MANTO ÇOK KALIN DEĞİLDİR VE BU TABAKA, OKYANUSAL KABUĞUN ALTINDA DAHA İNCELMEKTE VE KOMPOZİSYON İSE AMFİBOLİTE DÖNÜŞMEKTEDİR.

    9. Sayfa
    *MANTO VE GEÇİŞ ZONUNDAKİ EN ÖNEMLİ DEĞİŞİM,YÜKSEK BASINÇ VE SICAKLIKLA POLİMORFİK DEĞİŞİMLERİN OLMASIDIR. BERNAL, Mg2SİO4 BİLEŞİMİNİN İKİ MODİFİKASYON OLARAK ORTAYA ÇIKTIĞINA İŞARET ETMEKTEDİR.BUNLARDAN İLKİ OLİVİN, DİĞERİ İSE %9 DAHA YOĞUN OLAN SPİNEL YAPISINDAKİ İZOMETRİK FAZIDIR. BİRCH (1952)’DE MANTO İÇİNDE BAŞKA POLİMORFİK DEĞİŞİMLERİNDE BEKLENEBİLECEĞİNİ BELİRTMEKTEDİR. MgSiO3 –PİROKSENİTİN, İLMENİT YAPISINA VE SİO2 ‘NİN RUTİL YAPISINA DEĞİŞİMLERİ BUNA ÖRNEK OLARAK VERİLEBİLİR. SiO2’NİN RUTİL ŞEKLİ, STİSHOV VE POPOVA TARAFINDAN 1961’DE YAPILMIŞ VE DAHA SONRA “STİSHOVİTE” OLARAK ADLANDIRILMIŞTIR. BU MİNERAL 130 KB VE 1600 0 C ‘DA DURAYLI BİR HALDEDİR.GENE (Mg,Fe)2SiO4 KATI ÇÖZELTİLERİNDE YAPILAN DENEMELER, OLİVİN- SPİNEL DEĞİŞİMİNİN Mg 2SiO4 DE 130KB VE 600 0C ‘DA MEYDANA GELDİĞİNİ ORTAYA KOYMUŞTUR.

    10. Sayfa
    *CLARK VE RİGWOOD BÜTÜN BU BİLGİLERİ GEÇİŞ ZONUNU AÇIKLAMAK İÇİN KULLANMIŞLARDIR.İLK KABUL İSE, BU ZONUN,ESAS OLARAK,OLİVİN (Mg2SiO4) , VE PİROKSEN (MgSiO3) SEBEBİYLE, MgO VE SiO2’DEN OLUŞTUĞUNUN KABULÜDÜR.BU FAZLAR 400 KM DERİNLİKTE MUHTEMELEN DURAYLIDIRLAR.BU DERİNLİĞİN ALTINDA VE BİR SERİ DEĞİŞİMLERİN OLDUĞU DÜŞÜNÜLMEKTEDİR.ELDEKİ BİLGİLERİN IŞIĞI ALTINDA, ARTAN DERİNLİKLE BİRLİKTE AŞAĞIDAKİ DEĞİŞİMLERİN OLUŞTUĞU SÖYLENEBİLİR. 2MgSiO3(Px) --------- Mg2SiO4 (OLİVİN)+SiO2 (STİSHOVİTE)Mg2SiO4 α ---------- Mg2SiO4 (SPİNEL)Mg2SiO4 (SPİNEL)+SiO2 (STİSHOVİTE) -------- 2MgSiO3 (İLMENİT)Mg2SiO4 (SPİNEL) ------ MgSiO3 (İLMENİT)+MgO (PERİKLAZ)*BU REAKSİYON SERİLERİ VE DEĞİŞİMLER, YÜZEYDEN 1000 KM DERİNLİĞE DOĞRU CİVARINDA TAMAMLANIR VE SONUÇTA YOĞUNLUK 3.2’DEN 3.9 ‘A YÜKSELİR. NİHAİ SONUCA ULAŞMADAN ÖNCE BİRBİRİNİ TAKİP EDEN BİR ÇOK ARA GEÇİŞ BASAMAKLARININ BULUNDUĞUNA VE “ GEÇİŞ ZONU” OLARAK ADLANDIRILAN KISMIN OLDUKÇA KALIN OLDUĞUNA DİKKAT ETMEK LAZIMDIR.  

    11. Sayfa
    UYUMSUZ (INCOMPATIBLE) ELEMENT KAVRAMI*DENGEDE BULUNAN BİR SİSTEMDE, BİR BÖLÜM ELEMENT KRİSTAL FAZI TERCİH ETMEYİP,BERABER DENGEDE BULUNDUKLARI SIVI FAZDA ZENGİNLEŞİRLER. Ni GİBİ BAZI ELEMENTLER KRİSTAL FAZI TERCİH EDERKEN, K, Rb GİBİ BAZI ELEMENTLER SIVI FAZI TERCİH EDER.ÜST MANTOYA AİT BİR PARÇA BÖLÜMSEL OLARAK ERGİDİĞİNDE, DİĞER ELEMENTLERDEN FARKLI OLARAK, K, Rb, Sr, Ba, Pb,Th,U, Zr VE REE’LER FARKLI DAVRANARAK HEMEN SIVIYA GEÇERLER. BU DAVRANIŞLARI SEBEBİYLE RİNGWOOD (1966) BU ELEMENTLERE “UYUMSUZ ELEMENT “ADINI VERMİŞTİR. BÖLÜMSEL ERGİME ( PARTİAL MELTİNG) KAVRAMI*BİR SİLİKAT KAYASINA GEREKEN ISI VE BASINÇ VERİLİRSE, BİR BÖLÜMÜ ERGİYEREK KİMYASAL BİLEŞİMİ KENDİNDEN FARKLI VE DAHA HAFİF BİR ERGİYİK OLUŞTURUR. DAHA HAFİF OLAN BU ERGİYİK, DAHA ÜST KISIMLARA DOĞRU HAREKET EDEREK KRİSTALLEŞEBİLİR. MAGMATİZMA OLAYININ BAŞLANGIÇ NOKTASI BUDUR. K VE Rb DEĞERLERİ, DİĞER UYUMSUZ ELEMENTLER İLE BİRLİKTE, DERİNDEKİ TÜKETİLMEMİŞ MANTODAN DAHA SIĞDA BULUNAN TÜKETİLMİŞ MANTOYA DOĞRU AZALIR. ANCAK BU AZALMA EŞİT MİKTARDA OLMAZ. K, 7 MİSLİ AZALIRKEN, Rb 15 MİSLİ AZALIR. DOLAYISIYLA, K / Rb ORANI SIĞ MANTOYA DOĞRU ARTAR.

    12. Sayfa
    *BÖLÜMSEL ERGİME YAKLAŞIK 25 KM DERİNLİKTE, UYUMSUZ ELEMENTLERCE, TÜKETİLMİŞ ÜST MANTO BÖLGESİNDE GERÇEKLEŞMEKTEDİR. BU SEBEPLE BU KAYAÇLARDA; K2O,TiO2,FeO,P2O5,Ba,Rb,Sr,Pb,Th,U VE Zr DEĞERLERİ DÜŞÜK VEYA ÇOK DÜŞÜKTÜR.K/Rb ORANI AŞIRI DERECEDE YÜKSEK ( 700-1700 ) ; Th/U ORANI İSE AŞIRI DERECEDE DÜŞÜKTÜR.87Sr/ 86Sr ORANI ( 0.7016-0.7035 ) ARASINDA BULUNMUŞTUR. BU DEĞER MAĞMATİK KAYAÇLAR İÇİNDE EN DÜŞÜK, VE ÜST MANTO DEĞERİNE EN YAKIN DEĞERDİR.NADİR TOPRAK ELEMENTLERİ (REE) BAKIMINDAN KONDRİTİK METEORİTLERE ÇOK YAKINDIR. DİĞER BAZALTLARDAN FARKI ŞEKİL 9-8 DE GÖSTERİLMİŞTİR. 

    13. Sayfa
    ALT MANTO*1000- 2900 KM’LER ARASINDA BULUNAN ALT MANTONUN HOMOJEN OLDUĞU VE MUHTEMELEN İLMENİT YAPISINDAKİ (Mg-Fe)SiO3 ve (Mg-Fe)O FORMÜL İLE BELİRLENEN PERİKLAZ’IN BİR KARIŞIMINI İÇERMEKTEDİR.FeO/FeO+MgO ORANININ 0.1-0.2 ARASINDA OLDUĞU TAHMİN EDİLMEKTEDİR.RİNGWOOD, ALT MANTODA DAHA SIKI BİR YERLEŞİMİN OLDUĞUNU, İLMENİT YAPISININ PEROVSKİT YAPISINA (CaTiO3) VE PERİKLAZ YAPISININDA CsCl YAPISINA DEĞİŞTİĞİNİ DÜŞÜNMEKTEDİR. ANCAK BU KONUDA DENEYSEL BİR ÇALIŞMA BULUNMAMAKTADIR.

Manto Videoları

  • 7
    2 ay önce

    ATEŞ KÜRE MANTO

  • 4
    2 ay önce

    Manto Tabakasının Sıcaklığı ve Levhaların Hareketi (Yer ve Uzay Bilimleri)

  • 2
    2 ay önce

    Dünyanın Merkezinde Ne Var ?

  • 1
    2 ay önce

    Dünyanın Katmanları "The Layers Of The Earth"

  • 1
    2 ay önce

    6 Dakikada Dünyanın Katmanları

  • 1
    2 ay önce

    Oyun Hamuru ile Dünyanın Katmanları Nasıl Yapılır Youtube Videosu- Kız Babası eğitim

Manto Soru & Cevap

Bu yazı hakkında ilk soru soran sen ol..

Manto Ek Bilgileri

  • 1
    2 yıl önce

    Manto Nedir?
    Kadın paltosu


Sende Bilgi Ekle

Bu yazının geliştirilmesine yardımcı ol.

Kapak Resmi
Manto Nedir
Yazı İşlemleri
İlgili Yazılar
01 | Manto
Sen de Ekle

Sende, bu sayfaya

içerik ekleyerek

katkıda bulunabilirsin.

(Resim, sunum, video, soru, yorum ekle..)

Bir şey Unutmadın mı ?

Bizi sonra tekrar bulmak için sitemizi aşağıdan beğenmelisin